Ik moet sterk zijn!

‘Je moet sterk zijn.’ Het is een zin die we vaak horen wanneer het leven pijn doet. Mag je ook eens anders zijn?

Als je verdrietig bent, iemand verliest of door een moeilijke periode gaat, klinkt het bijna vanzelfsprekend: je moet door, je moet jezelf herpakken, je moet sterk zijn. Maar wat als we ons eens afvragen wat dat eigenlijk betekent? Want sterk zijn is niet hetzelfde als doen alsof het goed met je gaat.

Misschien hebben we als vrouwen wel heel vroeg geleerd om sterk te zijn. We zorgen, regelen, houden rekening met anderen en gaan vaak door, ook wanneer we zelf eigenlijk rust nodig hebben. We houden ons groot, slikken onze tranen in en zeggen ‘het gaat wel’, terwijl er vanbinnen iets heel anders speelt. Niet omdat we niet mogen voelen, maar omdat we ergens hebben geleerd dat kwetsbaarheid lastig is. Voor onszelf én voor onze omgeving.

En toch is kwetsbaarheid niet het tegenovergestelde van kracht. Juist kunnen erkennen dat iets je raakt, dat je verdrietig bent, dat je het even niet weet of dat je hulp nodig hebt, vraagt moed. Het vraagt dat je jezelf serieus genoeg neemt om niet langer te doen alsof. Ook als dat ongemakkelijk is voor anderen.

Daarmee ontstaat een andere vorm van kracht: weten wat jij nodig hebt en dat durven uitspreken. Misschien wil je geen advies, maar alleen dat iemand naar je luistert. Misschien wil je juist even alleen zijn. Misschien heb je behoefte aan een arm om je heen, een wandeling, rust of simpelweg de ruimte om te huilen. Je omgeving kan dat niet altijd voor je bedenken. Jij mag het aangeven.

Dus misschien is de vraag vandaag niet: Hoe kan ik sterker worden? Maar: Wat heb ik op dit moment werkelijk nodig? Neem daar eens een paar minuten voor. Leg je telefoon weg, adem rustig en voel wat er in je leeft. Schrijf vervolgens zonder er lang over na te denken: ‘Op dit moment heb ik behoefte aan…’ En kijk wat er komt. Misschien weet je het meteen. Misschien helemaal niet. Ook dat mag er zijn.

Kies daarna één kleine stap die aansluit bij wat je hebt ontdekt. Zeg nee. Vraag om hulp. Ga naar buiten. Neem rust. Bel iemand. Of vertel eindelijk wat je al een tijdje probeert weg te stoppen.

Want misschien zit jouw kracht niet in jezelf altijd overeind houden. Misschien zit je kracht juist in jezelf niet langer verlaten.

Je hoeft niet altijd sterk te zijn, juist niet!

Je mag voelen, voelen wat er in je leeft en meebewegen met de emotie die zich aandient.

Je mag kiezen, kiezen wat goed is voor jou. Zelfs als het even ongemakkelijk voelt of anderen zich erover verbazen, ook dan!

Onthoud dat er niemand hetzelfde pad loopt als jij. Misschien even met je meeloopt, maar dat iedereen zijn of haar eigen pad heeft. Jij mag je eigen weg gaan.

Dat is ook Vuurkracht.