Omarm je imperfectie

‘There’s a crack in everything’

Zingt Leonard Cohen, ‘That’s how the light gets in’. Hij zingt over de barsten die het leven in je aan kan brengen. Barsten in je verwachtingen, je hart, je ego, je zelfbeeld, je dromen, je relaties en familiebanden. Dit zeggende besef ik me weer eens hoeveel barsten kunnen ontstaan en ook hoeveel barsten bij mij zijn ontstaan. Het liefst zou ik snel aan deze momenten voorbij willen gaan. Misschien herken jij dat ook wel bij jezelf. Snel door, niet aan denken, niet bij stilstaan, niet voelen hoeveel pijn de barst doet…

De kunst is het accepteren van wat gebarsten is. Het is vanuit acceptatie van wat aanwezig is, kunnen we komen tot groei en verandering.

Een hartverwarmende Japanse spreuk zegt dat alles wat imperfect is, perfect wordt als je het lijmt met goud. In Japan, wordt gebroken aardewerk vaak gerepareerd met goud. De scheur wordt gezien als een ervaring van het aardewerk en wordt behandeld als een extra schoonheid aan het aardewerk. Dat is toch fantastisch?! De gedachte hierbij is dat het om het geheel gaat en dat scheuren, barsten en breuken onderdeel zijn van de geschiedenis van een object in plaats van dat je het zou moeten verbergen of weggooien. Het hoort erbij. Zie dat bij jezelf ook zo. Behandel je eigen ervaringen die jou door pijn, angst, verdriet of schaamte allerlei scheurtjes opleverden ook met een gouden randje, hoe vervelend of pijnlijk ze ook waren.

‘Kin’ betekent goud en ‘Tsunigi’ samenvoegen
Kintsunigi betekent letterlijk het samenvoegen van delen, het heelmaken.

Natuurlijk snap ik dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is. Dat vond ik ook! (En eerlijk gezegd vind ik dat soms nog steeds moeilijk).
Maar weet je nog dat jouw focus bepaalt wat je ziet, hoort, waarneemt? En dat jouw gedachtegoed bepalend is voor wat je voelt en hoe jij je voelt?

Laten we er anders naar kijken en je barst zien als een plek waar licht naar binnen komt en je barsten, scheuren, verscheuringen en donkere plekken omarmen. Het vraagt moed, dat weet ik. Het voelt zó kwetsbaar om die barsten en scheuren aan te kijken. Naast pijn kunnen ook gevoelens van schaamte voorbij komen, dat is heel normaal.

Het gekke is dat als je het lef hebt om jezelf meer en meer te zien zoals je bent én je jezelf ook als zodanig durft te tonen aan anderen (inclusief je opgedane barstjes en andere imperfecties), je zelfvertrouwen toeneemt.
Stop met het onderdrukken van nare gevoelens, het verdoezelen van imperfecties, maar laat ze toe. Durf te accepteren dat je bent wie je bent, zoals je bent. Met al je stukjes! De perfect opgepoetste, de gelijmde, de gescheurde, allemaal! Durf jezelf te tonen met al jouw hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Het brengt je tot jouw eigenheid en groei in jouw autonomie. Je krijgt duidelijker wat je wil in het leven als je óók durft te delen wat je moeilijk vindt, minder goed gaat, minder mooi is. Je zal ontdekken dat er veranderingen plaatsvinden in je leven als jij opener durft te zijn en het licht via jouw barsten toe durft te laten. . . .

 

Zanger en songwriter Leonard Cohen zong over het omarmen van scheuren
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in”

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything
That’s how the light gets in.

Luister hier naar dit lied.

Accepteer waar je staat, wat je hebt meegemaakt en hoe het jou heeft gevormd.

Vergeet je drang naar perfectie en omarm je imperfectie…

Anthem , Leonard Cohen

The birds they sang
at the break of day
Start again
I heard them say
Don’t dwell on what
has passed away
or what is yet to be.

Ah the wars
they will be fought again
The holy dove
She will be caught again
bought and sold
and bought again
the dove is never free.

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything
That’s how the light gets in.

We asked for signs
the signs were sent:
the birth betrayed
the marriage spent

Yeah the widowhood
of every government —
signs for all to see.
I can’t run no more
with that lawless crowd
while the killers in high places
say their prayers out loud.

But they’ve summoned, they’ve summoned up
a thundercloud
and they’re going to hear from me.

Ring the bells that still can ring …
You can add up the parts
but you won’t have the sum
You can strike up the march,
there is no drum

Every heart, every heart
to love will come
but like a refugee.

Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything
That’s how the light gets in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *